De geschiedenis van Behang: Deel1

Voor de liefhebbers van geschiedenis geven we graag het ontstaan en de evolutie van het behang  mee. Het bestaat al heel wat langer dan de meesten onder ons vermoeden. Behang online is daarom even in enkele boeken gaan snuisteren om het verhaal van het behang uit te zoeken.

 

Dankzij de techniek van houtsnede wint behang voor de eerste maal aan populariteit  en dat tijdens de periode van de Renaissance in Europa. De elite van de samenleving had de gewoonte om grote wandtapijten tegen de muur te hangen, een traditie uit de Middeleeuwen. Deze tapijten gaven extra kleur aan de ruimte en fungeerden als isolerende laag tussen de stenen muren en de ruimte, waardoor de warmte in de kamer bleef. Alleen waren deze wandtapijten erg duur en dus voorbehouden aan de elite. De minder gegoede leden van de elite en de opkomende burgerij wendde zich daarom tot behang om hun kamers mee op te fleuren.

 

De eerste taferelen die afgebeeld werden op het behang waren vergelijkbaar aan die op de tapijten. Grote vellen papier werden in navolging van tapijten vaak los aan de muur gehangen. Sommigen werden aan de muur gekleefd vergelijkbaar aan wat de dag van vandaag gebeurt. Afbeelding werden vaker aan de muur gekleefd in plaats van ze in te lijsten of in te kaderen. Soms bestond een afbeelding uit verschillende delen. Enkele belangrijke kunstenaars waaronder Albrecht Dürer maakten zulke grote prints als tekening of versiering.

 

Een van de grootste prints, de Triomfboog, werd voltooid in 1515 in opdracht van de Heilige Roomse Keizer Maximiliaan I. Deze print gebruikte de techniek van de houtsnede, en dankzij 192 houtblokjes mat deze print een kolossale 3,57  op 2,95 meter. In een eerste oplage werden 700 exemplaren gemaakt en met de hand gekleurd. Deze waren bestemd om te worden opgehangen in paleizen en in het bijzonder gemeentehuizen.

 

Engeland en Frankrijk waren leiders in de Europese behang productie. Een van de oudste voorbeelden is gevonden op een muur in Engeland en zou dateren van 1509. Na de excommunicatie van Henry VIII uit de Katholieke Kerk werd behang heel wat populairder in Engeland. De Engelse aristocraten importeerden voordien wandtapijten uit Vlaanderen en Arras, maar Henry VIII’s breuk met de katholieke kerk resulteerde in een daling van de handel met Europa. Zonder tapijtfabrikanten in Engeland, wendde de Engelse adel en aristocratie zich snel tot behang.